In dialoog met Sophie Keijser

Oefenen met een trainingsacteur: voelen, doen en ervaren

Katja Burley in dialoog met Sophie Keijser

Wanneer je deelneemt aan een training of opleiding om je vaardigheden te verbeteren, is alleen leren van papier niet genoeg. Je wilt het geleerde ervaren, voelen, er iets mee doen en ermee oefenen. Dat kan onder andere door de inzet van trainingsacteurs. Sophie Keijser, die regelmatig door Dialogue als trainingsacteur wordt ingeschakeld, vertelt hoe werken met een trainingsacteur bijdraagt aan het leerproces.

Wat doet een trainingsacteur?

“Om te oefenen met de geleerde vaardigheden, krijgen deelnemers tijdens een training de gelegenheid om praktijksituaties na te spelen met een acteur. Op die manier kunnen mensen ervaren hoe het gaat en hoe het voelt als ze zelf toepassen wat ze net geleerd hebben.

Als trainingsacteur probeer ik me echt open te stellen en te doorvoelen wat de ander bij me oproept. Ik acteer niet, maar re-acteer: in mijn spel probeer ik aan mensen terug te geven wat hun gedrag en hun manier van communiceren teweeg brengt. En wat er verandert als ze op een andere manier gaan communiceren.”

Wat is de toegevoegde waarde van de inbreng van een trainingsacteur?

“Als trainingsacteur kan ik boven de situatie blijven staan. Ik laat me niet meeslepen door mijn eigen emoties, maar ben getraind om te focussen op het doel van de ander. Ik ben dus echt een instrument. Ik ben me er altijd van bewust dat er wordt gewerkt aan een leerdoel. De insteek is dus ook nooit om mensen in een valkuil te laten lopen, maar juist om aandacht te besteden aan wat goed gaat en dat uit te bouwen. Werken met een trainingsacteur hoort een veilige en positieve ervaring te zijn.

Vanzelfsprekend bereid ik me goed voor en stem ik van tevoren met de trainer af. Ik weet wat er aan theorie behandeld is en speel daarop in. Bovendien ben ik getraind in het geven van feedback.”

“Ik acteer niet, maar re-acteer.”

 

Hoe pas je non-verbale communicatie toe?

“Het is belangrijk om je bewust te zijn van wat je uitstraalt. Een paar jaar geleden volgde ik een workshop over assessment-acteren, om nog beter te worden in mijn vak. Keer op keer vroeg de trainer me om opnieuw de kamer binnen te komen. In eerste instantie begreep ik niet wat er dan mis wat met zoiets simpels als de manier waarop ik een ruimte in liep. Maar zij gaf aan dat mijn uitstraling erg sterk en intimiderend was. Mensen vinden het vaak best spannend om met een trainingsacteur te gaan werken en zo’n binnenkomst kan dan overdonderend zijn. Dus nu zorg ik ervoor dat ik in zulke situaties mijn energie kleiner maak, meer bij me houd. Het is goed om te weten wat je uitstraling en non-verbale signalen voor effect hebben op anderen.

Ik neem tijdens een training ook heel bewust de non-verbale signalen van de deelnemers in me op. Dat begint al bij de kennismaking: kijken of en hoe mensen contact maken, om een inschatting te maken van hoe zij erin zitten. En tijdens het rollenspel reageer ik op wat ik bij hen zie: Komen de non-verbale signalen die ik oppik overeen met wat er speelt en met wat de deelnemer zegt? Daar stem ik mijn spel op af.”

Wat maakt werken als trainingsacteur zo leuk?

“Het is geweldig om mensen de geleerde theorie echt te laten ervaren. Dat ze zien: “Wauw, als ik dit in de praktijk toepas, is dát dus het effect.” Mijn ervaring is dat deelnemers merken dat er altijd nog wat te leren valt. En tijdens een sessie met een acteur kunnen ze dat voelen, doen, oefenen en echt ervaren.

Ik stel me zelf kwetsbaar op, maar de deelnemers doen dat natuurlijk nog veel meer. Als die veiligheid en dat vertrouwen er zijn, is het zo mooi om te zien wat er gebeurt. Dan ga ik aan het eind van de dag, net als de deelnemers, weer vol energie weer naar huis.”

 

 


 

Bij de trainingen van Dialogue wordt dikwijls gebruik gemaakt van trainingsacteurs. Deelnemers kunnen samen met de acteurs praktijksituaties nabootsen om te oefenen met de geleerde vaardigheden. Een variant hierop is regietheater. Bij regietheater vormen de deelnemers het publiek. Zij sturen de acteurs aan en bepalen zo het verloop van de scènes. Op die manier kunnen problematiek, valkuilen en/of dilemma’s inzichtelijk en bespreekbaar worden gemaakt, zonder dat de deelnemers mee hoeven te doen aan het rollenspel.

Katja Burley
Functie: Hoofd Marketing & Communicatie

Waarom moeilijk doen als het samen kan